Bliżej studentów

Ile wywiadów do pracy magisterskiej? Nasycenie danych bez zgadywania

Badaczka planuje zróżnicowaną próbę do wywiadów jakościowych

NIE SZUKAJ MAGICZNEJ LICZBYLiczbę wywiadów uzasadnia się celem, specyfiką próby, jakością rozmów i sposobem analizy. Plan powinien podawać zakres startowy oraz jawną regułę sprawdzania, czy kolejne rozmowy nadal wnoszą istotną wiedzę.

Pięć kanałów mocy informacyjnejIm więcej informacji wnosi pojedynczy przypadek, tym mniejsza próba może być wystarczająca
Celwąski ↔ szeroki
Próbaspecyficzna ↔ zróżnicowana
Teoriaugruntowana ↔ eksploracyjna
Dialogbogaty ↔ powierzchowny
Analizaprzypadki ↔ przekroje

To model do argumentowania decyzji, nie kalkulator statystyczny.

Dlaczego nie istnieje jedna poprawna liczba wywiadów

Pięć rozmów z bardzo specyficzną grupą, przy wąskim pytaniu i długich wywiadach, może dostarczyć więcej informacji niż piętnaście krótkich rozmów z przypadkowo dobranymi osobami. Z kolei porównanie kilku podgrup, szeroki cel albo poszukiwanie subtelnych mechanizmów zwykle wymaga większego i bardziej zróżnicowanego materiału.

Nie stosuj analizy mocy przeznaczonej do badań ilościowych. Osobny poradnik wyjaśnia liczebność próby i G*Power; przy wywiadach oceniasz adekwatność informacji, a nie prawdopodobieństwo wykrycia efektu statystycznego.

Najpierw ustal, czego ma wystarczyć materiał

Rozpoznać zakres

Chcesz zidentyfikować główne rodzaje doświadczeń lub problemów.

Zrozumieć znaczenie

Potrzebujesz niuansów, warunków i sposobów interpretowania doświadczenia.

Porównać przypadki

Każda ważna podgrupa musi mieć materiał pozwalający zobaczyć podobieństwa i różnice.

Badanie nastawione na listę zagadnień może wcześniej osiągnąć stabilność kodów niż projekt, który ma wyjaśnić znaczenie zjawiska. Hennink, Kaiser i Marconi odróżniają nasycenie kodów od nasycenia znaczenia — w ich konkretnym badaniu drugie wymagało wyraźnie większej liczby rozmów. Wyniku tego badania nie należy kopiować jako uniwersalnej normy.

Pięć przesłanek mocy informacyjnej

  1. Cel badaniaWąskie pytanie skupione na jednym doświadczeniu zwykle wymaga mniej przypadków niż szeroka mapa wielu procesów.
  2. Specyfika próbyIm trafniej uczestnicy odpowiadają kryteriom i im bardziej ich doświadczenie pasuje do celu, tym więcej wnosi przypadek.
  3. Rola teoriiUgruntowana rama może skupić zbieranie danych; projekt eksploracyjny potrzebuje przestrzeni na nieprzewidziane kierunki.
  4. Jakość dialoguDługie, konkretne i refleksyjne odpowiedzi dają inną podstawę niż krótkie deklaracje.
  5. Strategia analizyAnaliza pojedynczych przypadków i porównania podgrup stawiają inne wymagania niż analiza wspólnych wzorów.

To rozwija, ale nie zastępuje decyzji o sposobie doboru próby. Najpierw ustalasz, kto może odpowiedzieć na pytanie, a dopiero potem planujesz zakres rekrutacji.

Planer zakresu wywiadów

STÓŁ MIKSERSKI

Oceń warunki swojego projektu

Ustaw pięć przesłanek. Wynik daje orientacyjny zakres startowy i wskazuje, co trzeba kontrolować w trakcie badania.

Zakres do planu12–18 wywiadów

Rozpocznij analizę podczas rekrutacji i zaplanuj możliwość korekty zakresu.

Zakres z planera nie jest wynikiem walidowanego wzoru. Pomaga uporządkować rozmowę z promotorem i opisać założenia. W protokole podaj zakres, rezerwę rekrutacyjną oraz kryterium stop. Samo zdanie „przeprowadzono 12 wywiadów, ponieważ tyle zaleca literatura” jest zbyt słabe.

Jak sprawdzać nasycenie bez udawania pewności

Po każdej partii

Zaktualizuj kody, mema i matrycę przypadków.

Zapisz nowość

Oddziel nowy kod od nowego znaczenia, warunku lub wyjątku.

Sprawdź podgrupy

Brak nowości w jednej grupie nie kończy porównania innych grup.

Uzasadnij stop

Podaj, czego kolejne rozmowy nie zmieniały i w jakich granicach.

Analiza musi więc toczyć się równolegle z rekrutacją. Pomaga w tym osobny dziennik badacza i audit trail, w którym zapiszesz rozwój kodów, przypadki negatywne i podstawę decyzji o zakończeniu.

Kiedy nie używać pojęcia nasycenia

Nasycenie nie pasuje automatycznie do każdego podejścia. Braun i Clarke wskazują, że w refleksyjnej analizie tematycznej rozumienie nasycenia jako „braku nowej informacji” jest niespójne z interpretacyjnym charakterem analizy. W takim projekcie lepiej uzasadnić zbiór danych przez zakres celu, bogactwo materiału, różnorodność przypadków, dostępne zasoby i moc informacyjną.

W projekcie z wywiadami eksperckimi liczy się także pokrycie ról i perspektyw, nie tylko powtarzalność wypowiedzi. Zobacz zasady doboru ekspertów. Przy grupach fokusowych jednostką planowania jest również grupa i dynamika interakcji, dlatego prosty przelicznik uczestników bywa mylący.

Wzór uzasadnienia liczby wywiadów w metodologii

Zaplanowano przeprowadzenie od 12 do 18 wywiadów indywidualnych. Zakres przyjęto ze względu na porównanie dwóch grup uczestników, zróżnicowanie stażu pracy oraz eksploracyjny charakter pytania. Rekrutację i analizę prowadzono równolegle. Po każdej serii trzech rozmów aktualizowano matrycę kodów i znaczeń. Zbieranie danych zakończono, gdy kolejne rozmowy nie wnosiły nowych wymiarów do kluczowych kategorii, a przypadki odmienne zostały celowo sprawdzone.

Dopasuj liczby i kryteria do swojego projektu. Jeśli z góry wiesz, że możesz wykonać maksymalnie osiem rozmów, napisz o ograniczeniu otwarcie i zawęź cel. Dobrze wykonane, ograniczone badanie jest lepsze niż pozorna obietnica pełnego nasycenia. Później opisz, jak materiał przeszedł przez kodowanie i analizę tematyczną.

Źródła i dalsza lektura
WhatsApp Zadzwoń