Poradnik Ludzkiego Pisania
Jak opisać badaną firmę w pracy dyplomowej

Spis treści
„Klient załatwia wszystko w jednym miejscu” to zdanie, które pasuje do zakładki „O nas”. Jeśli jednak piszesz pracę o zgłoszeniach po montażu mebli, potrzebujesz dokładniejszej informacji. Czy osoba, która przyjmuje zgłoszenie, może też wyznaczyć termin poprawki? Jeżeli te zadania są rozdzielone, to właśnie ten podział powinien znaleźć się w opisie firmy.
Zacznij od krótkiej informacji, czym firma się zajmuje. Potem opisz tę część organizacji, która ma znaczenie dla Twojego pytania: oddział, zespół, proces albo współpracę z wykonawcą.
Co wziąć z trzech różnych źródeł
Załóżmy, że badasz, jak w kwietniu 2025 r. w salonie A firmy X podzielono zadania związane ze zgłoszeniami po montażu przez zewnętrzną ekipę. Chcesz wyjaśnić, kto przyjmował zgłoszenie, kto wyznaczał termin poprawki i kto później przekazywał go klientowi. Masz trzy materiały. Firma, zapis sprawy i procedura są fikcyjne.
- A. Strona „O nas”, zapis z 30 kwietnia 2025 r. „Od 2014 r. produkujemy meble na wymiar. Mamy dwa salony. Klient załatwia wszystko w jednym miejscu”.
- B. Instrukcja „Zgłoszenia po montażu”, wersja 2, obowiązująca od 1 kwietnia 2025 r., pkt 3. „Jeżeli montaż wykonała zewnętrzna ekipa, zgłoszenie przyjmuje salon A. Ekipa wyznacza termin poprawki, a salon A przekazuje go klientowi”.
- C. Karta zgłoszenia Z-14 z 17 kwietnia 2025 r. Montaż zewnętrzny. Zgłoszenie przyjął salon A. Ekipa wyznaczyła termin na 22 kwietnia. Salon przekazał go klientowi. Pole „wykonano” jest puste.
Ze strony A wystarczy informacja o meblach na wymiar. Nie porównujesz salonów, więc nie potrzebujesz ich liczby. Data rozpoczęcia produkcji też tu nie pomaga. Hasło „w jednym miejscu” można rozumieć jako obietnicę jednego punktu kontaktu. Nie mówi, kto podejmuje decyzję o terminie.
Tę informację znajdziesz w B. Zwróć uwagę na warunek „jeżeli montaż wykonała zewnętrzna ekipa”. Gdy go pominiesz, opiszesz wszystkie zgłoszenia tak, jakby firma postępowała z nimi jednakowo. Instrukcja na to nie pozwala. Pokazuje podział zadań dla określonej sytuacji, a nie to, czy przestrzegano go w każdej sprawie.
Z kolei w C masz zapis jednej sprawy. Pozwala on pokazać w wynikach, jak rozdzielono zadania w tym zgłoszeniu. Termin 22 kwietnia to termin wyznaczony. Puste pole w karcie nie oznacza, że nikt nie przyjechał. Oznacza, że ta karta nie potwierdza wykonania poprawki.
Gotowy fragment charakterystyki firmy
W tym akapicie nie ma daty z karty Z-14. To szczegół jednej sprawy; przyda się w części z wynikami. W charakterystyce pokazujesz, dlaczego w karcie zgłoszenia mogą figurować i salon, i ekipa montażowa. Nie oceniasz jeszcze, czy taki podział pracy się sprawdzał.
Litery w nawiasach wskazują materiały z przykładu. W swojej pracy podaj odsyłacze zgodnie z zasadami wydziału. Przy wewnętrznej instrukcji zanotuj jej tytuł, wersję, datę obowiązywania i dokładne miejsce, na które się powołujesz. Jeśli nie wiesz, czy możesz przywołać dokument lub ujawnić nazwę firmy, uzgodnij zakres z firmą i promotorem. Zastąpienie nazwy literą X nie rozstrzyga, które informacje wolno wykorzystać.
Gdy instrukcja jest nowsza niż badane zgłoszenia
Zmieńmy tylko jedną rzecz: wersja 2 instrukcji zaczęła obowiązywać 1 czerwca, nie 1 kwietnia. Karta Z-14 nadal pochodzi z kwietnia. Podziału ról opisanego w instrukcji nie możesz już podać jako reguły z badanego okresu. Możesz za to zachować zapis konkretnej sprawy:
W kwietniowej karcie Z-14 odnotowano, że salon A przyjął zgłoszenie i przekazał klientowi termin wyznaczony przez ekipę montażową. Na podstawie dostępnych materiałów nie ustalono, jaka reguła obowiązywała w kwietniu w salonie A.
Żeby wrócić do zdania o regule, poszukaj wersji instrukcji z badanego okresu albo innego źródła, które wprost dokumentuje ówczesny podział zadań. Sama zgodność czerwcowej instrukcji z jednym kwietniowym zapisem to za mało. Jeżeli dopiero ustalasz daty, zacznij od wyboru okresu analizy i sprawdzenia pokrycia dokumentów.
Jak skrócić własny opis firmy
Połóż obok siebie pytanie badawcze i szkic podrozdziału. Przy każdym szczególe zapytaj: „Który wynik trudniej będzie zrozumieć, jeśli to usunę?”. Bez zdania o ekipie czytelnik mógłby uznać, że skoro salon przekazał termin, to również go wyznaczył. Bez daty rozpoczęcia produkcji nadal zrozumie ten podział. Gdybyś jednak badał, co zmieniło się po przekazaniu montażu firmom zewnętrznym, historia współpracy stałaby się ważna. Potrzebna byłaby wtedy data przejścia na nowy model, a nie po prostu najstarsza data z witryny.
Jeśli wydział wymaga osobnego opisu branży, zatrudnienia lub historii, zachowaj te elementy w miejscu przewidzianym w wytycznych. Nie musisz ich powtarzać przy wprowadzaniu wyników.
Jeżeli granice badania nie są jeszcze ustalone, zacznij od poradnika o wyznaczaniu granic studium przypadku.
Źródła
W artykule metodologicznym Sarah Crowe i współautorów sekcja „Defining the case” wyjaśnia, jak powiązać pytanie z badanym okresem, częścią organizacji i materiałem.
W „Poradniku dyplomanta” ZPSB (s. 36) przykładowa praca o sprzedaży oddziela opis przedsiębiorstwa i rynku od analizy przyczyn spadku sprzedaży. To przykład układu jednej pracy, nie wskazanie, ile miejsca ma zajmować charakterystyka.
