Poradnik Ludzkiego Pisania
Postprint. Jak rozpoznać wersję autorską artykułu

Postprint, nazywany też zaakceptowanym manuskryptem autora lub AAM, to wersja artykułu po recenzji i akceptacji, ale przed ostatecznym opracowaniem wydawniczym. Może być dostępna w repozytorium także wtedy, gdy artykuł ukazał się już w czasopiśmie. Słowo „Published” w rekordzie nie oznacza więc automatycznie, że pobierasz PDF wydawcy.
Przy pisaniu pracy sprawdź oznaczenie konkretnego załącznika. Od niego zależy, jak opiszesz czytaną wersję i gdzie będziesz szukać wykorzystanego fragmentu. Sam wygląd dokumentu ani obecność DOI nie wystarczą do rozpoznania wersji.
Publikacja jest wydana, plik pozostaje wersją autorską
W White Rose Research Online znajduje się artykuł H. Zhao z 2018 roku, New insights into the process of peer review for EFL writing: a process-oriented socio-cultural perspective. Rekord podaje czasopismo Learning and Instruction, tom 58 i strony 263–273. Jego status to Published. Przy pobieranym załączniku widnieje jednak Accepted Version.
Oba oznaczenia mogą być prawidłowe. Pierwsze opisuje status publikacji, drugie wersję udostępnionego pliku. Okładka repozytorium potwierdza, że jest to wersja autorska, i podaje DOI 10.1016/j.learninstruc.2018.07.010. Identyfikator prowadzący do publikacji nie zmienia załącznika w skład wydawcy.
To rozróżnienie opisują Crossref oraz biblioteka Leeds Beckett University. AAM jest wersją zaakceptowaną po recenzji. Version of Record, w skrócie VoR, oznacza wersję opracowaną i opublikowaną przez wydawcę. Nie każda kopia z repozytorium jest zatem tekstem sprzed recenzji. Ten wcześniejszy etap omawiamy osobno w poradniku cytowania preprintów.
Dwie numeracje w jednym PDF
Pobrany plik Zhao ma 31 stron. Pierwsza jest okładką repozytorium. Na drugiej zaczyna się część 1. Introduction, a u dołu tej strony wydrukowano numer 1. Mamy więc licznik „2 z 31” i stronę 1 manuskryptu. Na tej podstawie nie możesz jeszcze podać strony czasopisma z zakresu 263–273.
Fikcyjna notatka studenta pokazuje, gdzie powstaje pomyłka:
„To PDF wydawcy, bo rekord ma status Published. Wstęp zaczyna się na stronie 2.”
Pierwsze zdanie trzeba poprawić na informację o zaakceptowanej wersji autorskiej. W drugim warto nazwać numerację. Roboczy zapis pozwalający wrócić do miejsca lektury brzmi: Accepted Version, część 1. Introduction, s. 1 manuskryptu, druga strona pliku PDF. To notatka do dalszej pracy, nie uniwersalny wzór odsyłacza bibliograficznego.
Jeżeli potrzebujesz numeru strony wersji wydawcy, odszukaj fragment właśnie w niej. W tym przykładzie nie porównywaliśmy jej PDF z manuskryptem i nie wyznaczamy odpowiednika strony 1. Zakres stron całej publikacji ani stałe przesunięcie licznika nie dostarczą takiego dowodu.
Przy własnym źródle zapisz link do rekordu i pliku, dosłowne oznaczenie wersji oraz miejsce fragmentu. Gdy zmienisz plik, sprawdź to miejsce ponownie. Końcowy zapis cytowania dostosuj do wymaganego stylu i instrukcji uczelni. Jeśli tożsamość publikacji budzi wątpliwości, zacznij od porównania metadanych DOI, a dopiero potem porządkuj bibliografię. Jeżeli przejmujesz ilustrację, a nie tylko cytujesz tekst, wykonaj jeszcze sprawdzenie licencji przy konkretnym obrazie.

Powiększ
Zachowaj notatkę przy czytanym pliku
Pobierz pustą, jednostronicową notatkę „Źródło i wybrany fragment”. Zapiszesz w niej dane artykułu i czytanego pliku, oznaczenie wersji oraz cytat lub parafrazę. Numer wydrukowany na stronie i pozycja w liczniku PDF mają osobne pola. Na końcu zanotujesz, co trzeba jeszcze sprawdzić przed wstawieniem przypisu. Edytowalny DOCX A4 z podpowiedziami, bez makr.
Źródła i zakres sprawdzenia
- White Rose Research Online, rekord artykułu Zhao i załącznik Accepted Version. Status rekordu, oznaczenie pliku, DOI i numeracja.
- Crossref, Version control, corrections, and retractions. Rozróżnienie AAM i VoR oraz identyfikatorów etapów publikacji.
- Leeds Beckett University Library, Author accepted manuscript and version of record. Status zaakceptowanego manuskryptu.
Sprawdzono 1 listopada 2026 roku. Odczytaliśmy rekord oraz dwie pierwsze strony PDF; liczbę stron, oznaczenie wersji, DOI i drukowaną stopkę sprawdziliśmy również skryptem. Nie ocenialiśmy wyników badania ani zgodności całego tekstu z wersją wydawcy. Własny DOCX sprawdzono przez edycję kopii i pełny render konwertera w tle, bez natywnego Worda. Obraz otwierający jest ilustracją AI.
