Jak zmniejszyć JPG do 200 KB i zachować czytelność

Zdjęcie nie mieści się w formularzu, który przyjmuje JPG do 200 KB? Zacznij od ustawień zapisu, nie od zmniejszania go do miniatury. W naszej próbie wystarczyło zmienić kompresję: plik zmalał z 452 837 do 125 629 bajtów, a jego wymiary pozostały takie same.

Nie ma jednej wartości „jakości”, która zawsze da 200 KB. Inny wynik uzyskasz dla gładkiego tła, inny dla zdjęcia pełnego liści. Najwygodniej więc oglądać detal i rozmiar równocześnie. Poniżej pokazuję, jak zrobić to w GIMP-ie, a potem co stało się z fikcyjną kartą rezerwacji po dwóch różnych zmianach.

Jak zmniejszyć JPG w GIMP-ie

1. Otwórz oryginał. Wybierz Plik → Wyeksportuj jako i nadaj kopii nową nazwę z końcówką .jpg. Kliknij Wyeksportuj. Zwykłe „Zapisz” służy w GIMP-ie do formatu XCF, nie do utworzenia JPG.
2. W oknie eksportu JPEG włącz podgląd w oknie obrazu (w angielskiej wersji Show preview in image window). Przybliż fragment, który musi być czytelny.
3. Obniżaj Jakość małymi krokami. Obserwuj szacowany rozmiar i obraz. Zatrzymaj się, gdy plik mieści się w limicie, a ważne litery lub szczegóły nadal dają się rozpoznać.
4. Wyeksportuj kopię i sprawdź jej rzeczywisty rozmiar. W Windows kliknij plik prawym przyciskiem i otwórz Właściwości. Patrz na „Rozmiar”, nie „Rozmiar na dysku”. Otwórz właśnie tę zapisaną kopię, zanim ją wyślesz.

Podgląd GIMP-a szacuje rozmiar bez metadanych. Zostaw więc trochę zapasu i porównaj gotowy plik z wymaganiem odbiorcy. W naszej próbie „200 KB” oznaczało najwyżej 200 000 bajtów; takiego progu nie przekracza też plik sprawdzany według 200 KiB. Jeśli formularz podaje dokładną liczbę bajtów, kieruj się nią.

Dokumentacja eksportu GIMP i ustawienia JPEG opisują te opcje. Nazwy w polskim interfejsie mogą się różnić między wydaniami. Nasze pomiary nie są testem natywnej aplikacji GIMP.

Mniejszy plik może kosztować więcej, niż sądzisz

Na karcie umieściłem duży kod MEWA-482 i drobniejsze informacje o fikcyjnym wydarzeniu. Oryginał miał 1600 × 1000 pikseli oraz 452 837 B. Ponowny zapis z mocniejszą kompresją dał 125 629 B bez zmiany wymiarów. Osobną kopię zmniejszyłem do 320 × 200 px. Zajmuje tylko 10 069 B.

Obie kopie mieszczą się w limicie. Nie przekazują jednak informacji równie dobrze.

Powiększ

Duży kod nadal widać po obu stronach. Drobne litery w wersji 320 × 200 są już rozbite. To właśnie pułapka rady „zmniejsz wymiary”: powiększenie gotowej miniatury nie odtworzy usuniętych szczegółów. Dlatego przy zdjęciu kartki, etykiety albo potwierdzenia najpierw spróbuj łagodniejszego eksportu JPEG z zachowaniem wymiarów. Dopiero gdy to nie wystarczy, zmniejsz obraz umiarkowanie i ponownie obejrzyj istotny fragment.

Ta kolejność nie jest gwarancją. Bardzo mocna kompresja też psuje szczegóły, a odbiorca może wymagać określonych wymiarów niezależnie od limitu bajtów. Osobny poradnik pokazuje jak zmienić wymiary bez rozciągania i przypadkowego wycięcia kadru.

Kolejną próbę rób z oryginału

Nie otwieraj coraz gorszej kopii, żeby zapisać ją jeszcze raz z niższą jakością. JPEG jest stratny. Wróć do oryginału i wyeksportuj nowy wariant; zachowasz lepszy punkt wyjścia do porównania. Sama zmiana końcówki .png na .jpg nie jest konwersją.

Przy drobnym kolorowym tekście zajrzyj też do opcji próbkowania kolorów. GIMP opisuje 4:4:4 jako wariant zachowujący więcej informacji o barwie niż 4:2:0, kosztem rozmiaru. Nie traktuj go jako obowiązkowego ustawienia dla każdej fotografii. Sprawdź konkretny detal. Jeśli żadna kopia zgodna z limitem nie zachowuje potrzebnej treści, ustal z odbiorcą inny dopuszczony format lub sposób dostarczenia pliku zamiast wysyłać nieczytelny załącznik.

Przed wysyłką sprawdź także lokalizację zapisaną w metadanych zdjęcia. Mniejszy rozmiar nie dowodzi, że zniknęła. Gdy ograniczenie dotyczy całego dokumentu, przejdź do poradnika o zmniejszaniu PDF-a: tam trzeba sprawdzić również strony i warstwę tekstową.

Jeżeli źródłem jest PNG, najpierw wykonaj prawdziwą konwersję. Osobna próba pokazuje jak zamienić PNG na JPG i wybrać tło. Sam eksport nie gwarantuje mniejszego pliku.

Limit bajtów nie rozstrzyga jakości wydruku. Jeśli JPG ma trafić na papier, sprawdź także piksele i docelowe centymetry przy 300 dpi. Ta kontrola odpowiada na inne pytanie niż zmieszczenie załącznika w formularzu.